«الأحباب والأغراب»

0

«الأحباب والأغراب»

شعر: مصطفى السباعي

بيسأل عاشق شاف مرار وعذاب كان زمان الليل وعده وعد كذاب

بيسأل عن الليل إللى غاب رد عاشق مظلوم من الأغراب

حزين على فراق الأحباب اتظلم قلبى وفارق الأحباب

شاف مرار ومكوى عذاب الليل ما ممتش ده غاب

عدا على فراق الأحباب حاشية مسجونة بسرداب

ولا شافت شمس غروب ولا هم بالبحث عنها الأغراب

كنت دايما منهم قريب ظنتهم خير وجمع صواب

فى يوم هيكونوا ليا مكان الأحباب قل خيرهم واتعدم كله صواب

اتظلم نور شمسى من الأغراب سبب ظلمه سبب ظلمى للأحباب

فى وجود الشمس النور غاب وفى وجود القمر سحاب وضباب

وزاد فؤادى ليا عتاب إنى عشقت ناس كانوا أغراب

كانوا زمان ليا أحباب بعت أنا ونسيت الأنساب

ظنيت خير فى ناس أغراب مفكرتش فى عذاب

ووجع فؤادى على فراق الأحباب ومرار قلبى من الاغراب

قصيدة: «منه واللي حصل ما بينا»

منه طال البعاد ما بينا هو القدر جمعنا كان بيجاملنا

ويفرقنا بعد ما فى الحب غامرنا ولا الفراق سببه مشكله ما بينا

انا شايف انك مش باقية على اى شئ ما بينا ولا كأنى فى يوم كنا

ندمان على الحب اللى كان بينا

هسيب الفراق بينا يعيش واتظاهر بأنى مشفتكيش

وكأنك فى يوم معايا مكنتيش وانك ليا حبيب مبقتيش

انا اسد والاسد على الفراق مبيبكيش طالما أنتى على الحب مبتبقيش

كنتى عاوزة احزان الفراق جوايا تعيش وكلامى ليكى مندمكيش

يبقى أكيد عليا مبتبكيش هقول كلام ليكى قبل كده مسمعتهولكيش

عشان لما تبكى عليا متطوليش فى البكا

هقولك على شخصى اللى مشفتهوش

انا انسان تانى كل شخصية فيا عجبانى

وليا 100 وش وكل وش ليه دور تانى

انا العاشق ولهان اللى كان بيحب زمان

انا الشاعر بكتب وادون احاسيس ومشاعر

وانا اللى بنات الشوق ضحكت عليا وكنت انا الضحية

انا اللى بتألم قلبى بحبك وكان قلبى بيزهزه فى قربك

وانا راجل على قدي شقيان وانا راجل على كدى سعيان

انا راجل على كدى عايش قدى حابب أقولك فى بعادك أنا كسبان

بكتب وادون كلماتى وقصايدى ولهان وكنتى انتى إلهامى وكأنك جتيلى من عالم تانى

تسعفينى وترفعى من قصايدى فى مكان تانى

وتبقى ذكرى متشاله فى صندوق أحزانى
فى بعادك امبارح كان يوم وبكره يوم واهى كلها أيام

يجى حب جديد وننسى أحزان

وقسى قلوب كانت فى يوم جناين أوهام

فى يوم ننسى جراح وآلام وفى يوم تتولد أحلام

وفى يوم تتحقق امنية كانت بتدعيها ليا أمى زمان

إنى أكون سعيد وفرحان

امنية شوفتها في المنام كنت فارس من الفرسان

وويايا أجمل ملكة وساكن فى أجمل مكان

قصيدة بعنوان «شموع الفرح»

بعد نزاع زادت الأوجاع قلت اصفى وأسامح وبأيدى أغير الملامح

العمر رايح مش راجع اكلم حبيبى مخاصمني ومش بيرد

قلت أروحله وفى إيدى ورد رفضت ودماغها عناد تعاندنى

رمت حبيبتى ورده عنادية قوى يا حبيبتى
عنادى مجبتوش أنا من عندى دى هموم مزروعة وأحزان

اكمل ولا اسكت ولا هتسمعنى إهانة كمان

الفرح قل والحزن زاد إمتى والفرح عاد

والراحة تيجى بعد الخصام ده حل كويس وتمام

طب اسمعى مش بسمع

انا شفت كتير اوهام كوابيس على شكل أحلام

ابتسامه اترسمت بالكدب زمان

وشموع الفرح خلصت باقى دموع وأحزان

جايز لما نتخاصم نرجع زى زمان من غير أوهام

الفرح يزيد جوايا تبتسم لما تلاقينى

وتستنى وتشتاق للقايا ساعتها ميفرقش معايا

هنعيش فى عشة ولا فى كوخ ولا هنشرب إحنا الاتنين من كوبايه

هتروح همومى وتزهزه عليا هدومى تفرح أنت وتقعد جنبى تبوظ عليا يومى

سارحة كده بخيالى رواية مكتوبة شغلانى
بتحكى عن أحزانى كفاية اللى ضاع من عمرى وانت مش ويايا

وانت مش ويايا وجع وأهات الفرح قل والدمع زاد

طال البعاد اخدت لقاح ضد الأفراح
عمر فات بيا مر سقانى المر شفت الذل عشان الفرح

قلت بكره تفرج زاد الغم فى غيابك وفى طول بعادك ولا بسمع ولا بشم

والورد كأنه اتعدم لما الفرح قل سمعت كتير نغم من كتر الهم والغم

بعد فترة من البعاد زاد الاشتياق نوصل حب الوداد

أرجع لحبيبى نعيد ايام الفرح عاد حبيبى ياللى واحشنى خصامك كان مانعنى وحايشنى

بينا نجمع الحب نجنى جناين وورود بتشجى

نملى بيتنا فرح وورود ونسيب مكان للحب يعود

تتجمع الأحبة بعد خصام طال يجنوا جناين ورد وأزهار

يحبوا بعض وينسوا كل اللى دار ويكملوا سوا المشوار.

«الأحباب والأغراب» ، قصيدة: «منه واللي حصل ما بينا» ، قصيدة بعنوان «شموع الفرح»

Leave A Reply

Your email address will not be published.